Życzenia Wielkanocne

Powiadom znajomego Mapa serwisu

XXIV spotkanie DKK

Tematem styczniowego spotkania (30.01.2013r.) były książki zakazane. Każda z Pań zaprezentowała przez siebie wybraną lekturę.

Na wstępie koordynatorka DKK przedstawiła historię książek zakazanych, sięgającą czasów starożytnych.
Terminu „cenzor” użyto po raz pierwszy w Rzymie w 443 r. p.n.e. Początkowo określał urzędnika uaktualniającego na bieżąco stan populacji ludności danego obszaru, później dodatkowo dbającego o to, aby na podlegającym mu terenie przestrzegano norm moralnych i wywiązywania się z obowiązków wobec państwa. Już w tamtym okresie dochodziło do pierwszych akcji ówczesnej cenzury przeciwko twórcom, którzy mogliby doprowadzić do naruszenia norm i obowiązków.
W V wieku p.n.e. w Atenach spalono dzieła Protagorasa, a w 399r. p.n.e. Sokratesa skazano na śmierć przez wypicie trucizny. Jak powszechnie wiadomo, filozofa uznano za wroga demokracji i deprawatora młodzieży.
Od XV wieku zjawisko stosowania cenzury znacznie przybrało na sile zwłaszcza po 1450r., kiedy to Gutenberg wynalazł druk. Wzrósł wówczas niepokój, że wszelkie heretyckie teksty będzie można znacznie łatwiej kopiować.
W 1564r. na mocy postanowień Soboru Trydenckiego ukazała się lista "Index librorum prohibitorum”. Opracowany i ogłaszany przez Kościół katolicki spis książek, których nie wolno było czytać, posiadać i rozpowszechniać wiernym bez zezwolenia władz kościelnych, pod groźbą ekskomuniki. Wśród publikacji uznanych za niezgodne z doktryną katolicką znalazły się też dzieła naukowe i filozoficzne, m.in. Galileusza, Kanta, Keplera, Kopernika, Monteskiusza, Woltera.
W 1966r. w wyniku decyzji ówczesnego papieża Pawła VI indeks ksiąg zakazanych oficjalnie przestał obowiązywać jako wiążące prawo, choć jako dokument historyczny miał zachować „moc moralną”.
Podsumowując należy stwierdzić, że książki były zakazywane ze względów: politycznych, społecznych, obyczajowych, religijnych.
Wśród omówionych lektur znalazła się "Szkarłatna litera” Nataniela Hawthornea (1804-1864) – uważanego za największego i najbardziej wpływowego twórcę literatury amerykańskiej XIX wieku. Opowiada ona historię cudzołożnicy, która w purytańskiej Nowej Anglii w XVII wieku zostaje skazana na noszenie znaku hańby: szkarłatnej litery A. Zabiegano o wycofanie utworu ze względu na „propagowanie pożądliwości i zachęcanie do zawierania nielegalnych związków”. Takie opinie pojawiły się na początku lat 50 XIX wieku, ale ostatecznie nie doprowadziły do oficjalnego zakazania dzieła. Został również przedstawiony "Ulysses” Jamesa Joycea (1882-1941) irlandzkiego pisarza tworzącego w języku angielskim . Treść powieści to jednodniowa wędrówka po Dublinie głównego bohatera, Leopolda Blooma. Tytuł nawiązuje do bohatera Odysei Homera. Między dwoma dziełami można odnaleźć wiele analogii, zarówno jawnych, jak i ukrytych. Przykładowo: podobieństwo losów Leopolda Blooma i Odyseusza , Molly Bloom i Penelopy, Stefana Dedalusa i Telemacha. Książka została zakazana w Wielkiej Brytanii w latach 30 oraz w Australii w latach 30 i 40 XX w. za „obsesyjny, fizjologiczny, wulgarny erotyzm”. Również w USA przerwano publikację powieści z powodu oskarżeń o obsceniczność. "Buszującego w zbożu” Jeroma Davida Salingera (1919-2010) również wybrały nasze czytelniczki. Opublikowana w 1951 r., niedługo po wydaniu stała się jedną z najbardziej napiętnowanych książek w Stanach Zjednoczonych. Do czego przyczyniły się m.in. jej (rzekoma) wulgarność oraz wątki związane z seksualnością nieletnich, promocją wśród nich alkoholu i papierosów. Główny bohater, Holden Caulfield, stał się ikoną nastoletnich buntowników i prowokatorów. Powieść opisuje kilka dni z życia Holdena, gdy błąka się po Nowym Jorku po ucieczce z prywatnej szkoły średniej Pencey Prep w Pensylwanii. Do kiążek zakazanych została zakwalifikowana „Kamasutra” Watsjajana Mallangi, indyjskiego poety. Nie jest do końca pewna data powstania dzieła. Niektórzy badacze optują za III w. p.n.e., inni datują powstanie księgi dopiero na V w. n.e. Traktat przeprowadza wszechstronną analizę współżycia seksualnego dostarczając wielu informacji pobocznych na temat kultury, gdyż omawia nie tylko teorię i praktykę sztuki miłosnej. Czytelniczki mówiły również o "Dekameronie” Giovanniego Boccaccia (1313-1375), włoskiego pisarza. Dzieło zostało prawdopodobnie napisane w latach 1350–1353, a po raz pierwszy wydane ok. 1470 roku. Jest to zbiór 100 nowel, które w ciągu 10 dni 1348r. opowiada sobie „dla zabicia czasu” grupa 10 szlachetnie urodzonych florentyńczyków (7 pań i 3 młodzieńców), którzy na prowincji poszukali schronienia przed zarazą. Głównym motywem opowiadań jest miłość – małżeńska i pozamałżeńska, zmysłowa i platoniczna, tragiczna i idylliczna. Mimo upływu czasu, zmieniających się prądów i mód literackich topos miłości wciąż pozostaje żywy. W 1559 r. Dekameron umieszczono w indeksie ksiąg zakazanych.
"Czerwony Kapturek” braci Grimm również był zakazany. Butelka wina znajdująca się w koszyczku niesionym dla babci przez Czerwonego Kapturka wywołała ogromne zgorszenie.
Między czytelniczkami wywiązała się ciekawa dyskusja, której finałem było stwierdzenie iż „Warto sięgać po tego typu literaturę ze względu na nieustanną aktualność tematów , pomimo przedstawiania ich w kontrowersyjnej formie. Cieszy również, że w chwili obecnej możemy czytać ją bez żadnych konsekwencji”.

Galeria

Geoportal
Serwis turystyczny
Swiss Contribution

Copyright © 2017 Powiat Łęczyński
Portal współfinansowany ze środków Unii Europejskiej z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz z budżetu państwa w ramach wdrażania Programu Sąsiedztwa Polska - Białoruś - Ukraina INTERREG IIIA/Tacis CBC 2004 - 2006 na podstawie umowy ze Stowarzyszeniem Samorządów Euroregionu Bug.

tworzenie strontworzenie stron