Życzenia Wielkanocne

Powiadom znajomego Mapa serwisu

O Agnieszce Osieckiej (1936-1997) raz jeszcze.

XXXVI spotkanie DKK (25.03.2014 r.)

XXXVI spotkanie DKK (25.03.2014) poświęciłyśmy twórczości niezapomnianej Agnieszki Osieckiej.
„Wybitna poetka i pisarka w naszej pamięci pozostanie przede wszystkim jako genialna autorka tekstów piosenek”. Któż nie zna takich utworów jak: „Na zakręcie”, „Oczy tej małej”, „Małgośka”, „Zielono mi”, „Okularnicy”, „Niech żyje bal”, „Dziś prawdziwych cyganów już nie ma”, „Nie żałuję”. Wykonawcami byli i są najlepsi artyści: Katarzyna Gärtner, Sewerynem Krajewski, Magdą Umer, Marylą Rodowicz, Edyta Geppert, Krystyna Janda, Edyta Górniak, Andrzej Zaucha, a nawet zespół „Raz, dwa, trzy”.
Wsłuchując się w wyżej wymienione piosenki dyskutowałyśmy o najbardziej interesujących szczegółach z życia i kariery zawodowej poetki.
Agnieszka Osiecka była córką pianisty Wiktoria Osieckiego i Marii z domu Sztechman. Ukończyła dziennikarstwo na Uniwersytecie Warszawskim oraz reżyserię filmową w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej i Filmowejw Łodzi. Tworzyła również do teatru, radia i telewizji (współpracowała z Studenckim Teatrem Satyryków w Warszawie oraz Radiowym Studiem Piosenki). Jej dorobek literacki stanowią (m.in.):
- tomiki wierszy satyrycznych i lirycznych „Sztuczny miód”, „Wada serca”,
- widowiska telewizyjne i teatralne „Niech no tylko zakwitną jabłonie”, „Listy śpiewające”,
- powieści „Zabiłam ptaka w locie”,
- opowiadania „Biała bluzka”,
- wspomnienia „Szpetni czterdziestoletni”,
- felietony „Zabawy poufne”,
- książki dla dzieci i młodzieży „Agnieszka Osiecka dzieciom”.
Sukcesy zawodowe poetki nie miały odzwierciedlenia w jej życiu osobistym.
Tekstów Agnieszki Osieckiej - uniwersalnych i ponadczasowych - słucha trzecie pokolenie i będą słuchać oraz wykonywać kolejne.
Spotkanie zakończyłyśmy recytacją wiersza ”Wielka woda” , który obrazuje naturę poetki ( a może każdej kobiety?)
Na wszystkie moje pogody,
na niepogody duszy mej –
trzeba mi wielkiej wody,
trzeba mi wielkiej wody,
tej dobrej i tej złej…
Oceanów mrukliwych
I strumieni życzliwych,
czarnych głębin niepewnych
i opowieści rzewnych…
Na wszystkie moje złe bogi
i na niebogi z moich snów –
trzeba mi wielkiej drogi,
trzeba mi wielkiej drogi
wśród wiecznie młodych bzów…
Drogi biało srebrzystej,
dróżki nieuroczystej,
piachów siebie niepewnych
i ptasich rozmów śpiewnych…
Na wszystkie moje tęsknoty
i na ochoty duszy mej
trzeba mi wielkiej psoty,
trzeba mi wielkiej psoty,
trzeba mi psoty, hej…
Nocnych wypraw pod Kraków,
długich rozmów rodaków,
wysokonogich lasów
i bardzo dużo czasu.
Taką mnie ścieżką poprowadź,
gdzie śmieją się śmiechy w ciemności
i gdzie muzyka gra.
… i nie daj mi, Boże, skosztować
tak zwanej życiowej mądrości,
dopóki życie trwa.

Galeria

Geoportal
Serwis turystyczny
Swiss Contribution

Copyright © 2017 Powiat Łęczyński
Portal współfinansowany ze środków Unii Europejskiej z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz z budżetu państwa w ramach wdrażania Programu Sąsiedztwa Polska - Białoruś - Ukraina INTERREG IIIA/Tacis CBC 2004 - 2006 na podstawie umowy ze Stowarzyszeniem Samorządów Euroregionu Bug.

projektowanie stronprojektowanie stron