Szczepan Karaś - prezentuje swój tomik wierszy

Było to drugie spotkanie z młodym poetą. Łęcznianinem. Pierwsze miało miejsce w 2005 r. - też w lutym. Wtedy, późnym wieczorem, ,,odkrywaliśmy" 16-letniego Szczepana wzbudzającego zachwyt ekspresją interpretacji. Życzyliśmy, by jak najszybciej mógł wydrukować swoje wiersze i promować je w naszej książnicy.
I tak się stało.
Po 3 latach oczekiwań -14.02.2008r.- świeżo wydany tomik poezji ,,Do przyjaciela" wzbogacony artystycznymi fotografiami, kolorowy, trafił do rąk czytelników powiatu łęczyńskiego.
Zaproszenie na promocyjne spotkanie przyjęli:
Stanisław Adamczyk - naczelnik Wydziału EZKSiSO Powiatu Łęczyńskiego,
Wiesława Misztal - przewodnicząca Komisji Kultury Rady Powiatu w Łęcznej,
Anna Świerczyńska - przewodnicząca Zarządu Oddziału Regionalnego w Łęcznej Polskiego Związku Emerytów, Rencistów i Inwalidów,
Kazimiera Wójcicka - dyrektor Zespołu Szkół w Łęcznej,
Anna Okulicz - nauczyciel z Zespołu Szkół w Łęcznej,
Ewa Kaźmierczak i Beata Ponurek - pracownice Środowiskowego Domu Samopomocy w Łęcznej,
Henryk Utz - bibliofil,
dyrektorzy i pracownicy bibliotek gminnych naszego powiatu,
Szkolny Klub Wolontariatu - działający w Zespole Szkół w Łęcznej,
wychowankowie Domu Dziecka w Kijanach z opiekunką Anetą Misiak.
Dzieciństwo i młodość kładą swe piętno na rozwoju twórczości utalentowanego Szczepana - aktualnie ucznia XVII LO w Lublinie i absolwenta w klasie fortepianu Państwowej Szkoły Muzycznej im. Tadeusza Szeligowskiego w Lublinie.
Dotkliwie doświadczony przez los, wrażliwy i zdolny, wspina się coraz pewniej po schodach tajników sztuki poetyckiej.
Jego dotychczasowy dorobek skupia się na motywach naturalnie wypływających z otaczającego go świata.
W centrum wierszy jest człowiek cierpiący, borykający się ze swoim losem, a jednocześnie nauczony, że niczemu nie należy się dziwić.
Twórcze chwile znalazły odzwierciedlenie również w utworach o treści religijnej, w których nie obce są poecie najtrudniejsze sprawy życia i śmierci.
Kolejne wiersze, dedykowane konkretnym osobom, ale też ze zwrotami do adresata, którym może być każdy, odbijają w sercach odbiorców gorzkie tajemnice życia.
To nie wszystko. Oczyma duszy ogląda i poznaje urodę Ziemi i perfekcyjnie kreśli jej obraz ( przede wszystkim ukochanych gór).
Najmniej liczną grupę stanowią utwory, w których w niebanalnych słowach mówi o oczekiwaniu na szczęście i miłość. Bo życie może i musi być piękne, gdy ma się 19 lat.
Życzymy, niech dalej pisze o sobie, o życiu, o egzystencji w niecodziennych słowach, byśmy mogli obcować ze sztuką.

[/size]