Gdy w wyniku urazu, zatrucia, nagłego zachorowania dochodzi do zagrożenia życia, pierwsza pomoc, udzielona jeszcze przed przybyciem pogotowia ratunkowego przez przypadkowych świadków zdarzeń, nie tylko zapobiega pogorszeniu się stanu ofiary, ale ma decydujący wpływ na jej przeżycie.
1. Zadbajmy o komfort psychiczny (poszkodowanego) – słuchanie i rozmowa z poszkodowanym:
- przedstawiamy się,
- informujemy poszkodowanego, że umiemy udzielać pierwszej pomocy,
- pytamy, co się stało,
- wypytujemy, co jego/ją boli,
- informujemy poszkodowanego, co będziemy robić (np., że przemyjemy i opatrzymy ranę),
- pytamy, czy może wziąć głęboki oddech,
- wypytujemy, czy jest na coś chory lub uczulony.
2. Poszkodowany powinien wykonywać jak najmniej czynności.
3. Nie powinno się pozostawiać poszkodowanego bez opieki (wyjątkiem może być wezwanie pogotowia, lub wypadek z duża ilością ofiar).
4. Nie wolno przenosić poszkodowanego (za wyjątkiem ewakuacji z zagrożonego miejsca).
5. Nie wolno podawać poszkodowanemu nic do picia ani do jedzenia.
6. Nie wolno sprawiać poszkodowanemu dodatkowego bólu działaniami ratunkowymi.
7. Należy chronić poszkodowanego przed skrajnymi temperaturami (zalecane jest izolowanie poszkodowanego od ziemi i wody oraz okrycie go).
